Mgławica w Orionie

Rozmiar: 16056 bajtów Betelgeuze pas mgławica M42 Rigel Orion, jedna z najlepiej zbadanych konstelacji, jest widoczna zimą wysoko na nocnym niebie. Składają się na nią dobrze widoczne, jasne gwiazdy włącznie z czerwonym olbrzymem Betelgeuze (Alpha Orionis) u góry z lewej i niebieskim olbrzymem Rigel (Beta Orionis) u dołu z prawej. W środku znajduje się "pas" Oriona składający się z trzech jasnych niebieskich gwiazd. Mgławica Oriona - M42 znajduje się na jego "mieczu" poniżej pasa i jest dobrze widoczna nieuzbrojonym okiem przy czystym ciemnym niebie.
Ten turbulentny obszar, w którym rodzą się gwiazdy jest jednym z najbardziej dramatycznych i fotogenicznych obiektów niebieskich jakie bada astronomia. 11. stycznia 2006 na stronie macierzystej poświęconej teleskopowi Hubble'a w dziale bieżących wiadomości doniesiono o utworzeniu najbardziej jak dotąd szczegółowego obrazu jaki uzyskano w dziejach astronomii, dzięki obserwacjom wykonanym przez teleskop kosmiczny Hubble'a w latach 2004 2005, a przedstawiającym właśnie mgławicę w Orionie.
       Zdjęcie Mgławicy Oriona - 79 kB




Ewolucja mgławicy M42

Ewolucja mgławicy M42 Promieniowanie i wiatr gwiazdowy pochodzące z gwiazd tworzących mgławicę odpychają otaczający gaz tworząc wnęki wewnątrz obłoku mgławicy. W Mgławicy Oriona, wiele gorących, młodych gwiazd położonych w centrum, nazywanych Trapezem, pokroiły jądro mgławicy. To jądro, wypełnione jaskiniowymi obszarami, pękło w tej części mgławicy, która jest zwrócona w stronę Ziemi, pozwalając teleskopowi Hubble'a i innym teleskopom obserwować jego wnętrze. Gwiazdy centralne (Trapez) zaczynają spalać wodór. Promieniowanie ultrafioletowe jonizuje centralne otoczenie i powstaje bąbel. Bąbel pęcznieje, aż osiąga skraj neutralnego obłoku i wtedy otwiera się pozwalając materii wypłynąć na zewnątrz. To co pozostaje jest pustą wnęką wypełnioną promieniowaniem ultrafioletowym i wiatrem gwiazdowym oraz ściany wnęki.




Struktura mgławicy M42

Kosmiczny teleskop Hubble'a odsłania dramatyczne cechy Mgławicy Oriona w ich nadzwyczajnych szczegółach Mozaika obrazów z teleskopu Hubble'a i obserwacji ziemskich mgławicy w Orionie odsłania wiele cech nigdy wcześniej nie obserwowanych tak szczegółowo. Do najbardziej interesujących należą jasny, centralny obszar gwiazd, tzw 'Trapez', jasny pas emanujący z 'Trapeau' i smugi wypływającego materiału ku górze w lewo. molekularny obłok dwuwarstwowy woal główny wypływ ciemna zatoka gwiazdy Trapezu łuk fali uderzeniowej łuki jasny pas końcowy punkt głównego wypływu kontur mozaiki pól obserwaji